Neden Sürekli Geç Kalıyormuş Gibi Hissediyoruz?
Bazı hislerin net bir nedeni vardır.
Yorulursun çünkü çok çalışmışsındır.
Üzülürsün çünkü kötü bir şey yaşamışsındır.
Kırılırsın çünkü biri canını yakmıştır.
Ama bazı hisler daha belirsizdir.
Örneğin şu:
Her şey normal görünürken bile sürekli bir yerlere geç kalıyormuş gibi hissetmek.
Sanki görünmez bir yarış başlamış ve sen haberini kaçırmışsın gibi.
Birileri senden önce mezun olmuş.
Birileri senden önce evlenmiş.
Birileri senden önce çocuk sahibi olmuş.
Birileri kariyerinde ilerlemiş.
Ve sen kendi hayatına bakarken bazen farkında olmadan şu soruyu sorarsın:
"Ben neden hâlâ burada sayıyorum?"
Hayatın Bir Takvimi Olduğuna Kim Karar Verdi?
Çoğumuz büyürken görünmez bir yol haritası öğreniriz.
Şu yaşta okul biter.
Şu yaşta iş bulunur.
Şu yaşta evlenilir.
Şu yaşta belli bir noktaya gelinir.
Kimse bunu resmi olarak öğretmez.
Ama yıllar boyunca duyduğumuz hikâyeler, gördüğümüz örnekler ve toplumsal beklentiler zihnimizde bir zaman çizelgesi oluşturur.
Sonra hayat o çizelgeye uymadığında kendimizi eksik hissetmeye başlarız.
Oysa hayatın ilginç tarafı şudur:
Aynı yaşta olup tamamen farklı hayatlar yaşayan insanlar vardır.
Ve hiçbiri yanlış yerde değildir.
Sosyal Medya Zaman Algımızı Bozuyor
Eskiden insanlar kendi çevresiyle kıyaslanırdı.
Şimdi dünyanın geri kalanıyla.
Bir sabah telefonunu açıyorsun.
Birisi yeni işini paylaşmış.
Birisi nişanlanmış.
Birisi taşınmış.
Birisi hayalini gerçekleştirmiş.
Beyin bunları tek tek değerlendirmiyor.
Hepsini aynı anda görüyor.
Ve sessizce şu sonuca varıyor:
"Herkes ilerliyor."
Oysa görmediği şey şu:
Kimsenin hayatının tamamını görmüyor.
Sadece paylaşmaya değer bulunan birkaç saniyeyi görüyor.
Ama zihin, birkaç saniyelik görüntülerden yıllarca süren sonuçlar çıkarabiliyor.
Geç Kalma Hissi Çoğu Zaman Zamandan Değil, Kıyaslamadan Doğar
Bir hedefe henüz ulaşmamış olmak ile geç kalmış olmak aynı şey değildir.
Ama zihin bazen bu ikisini karıştırır.
Çünkü başkalarının bulunduğu noktayı referans alır.
Bir arkadaşının başarısı, senin başarısızlığın değildir.
Bir başkasının hızla ilerlemesi, senin yanlış yolda olduğunu göstermez.
Fakat sürekli dışarıya bakarsan kendi yolunu görmek zorlaşır.
Ve insan kendi yolunu kaybettiğinde, bulunduğu her yer yanlış görünmeye başlar.
Sürekli Yetişmeye Çalışmak Neden Yorucu?
Çünkü hedefler bitmez.
Bir şeyi başarırsın.
Bir süre sonra yeni bir hedef çıkar.
Ona ulaşırsın.
Bu kez başka bir şey eksik görünür.
Zihin çoğu zaman bulunduğu noktayı değil, ulaşamadığı noktayı büyütür.
Bu yüzden bazı insanlar yıllardır peşinden koştuğu şeyi elde ettiğinde bile rahatlayamaz.
Çünkü mesele hedef değildir.
Mesele, hep bir sonraki şeye odaklanan zihindir.
Peki Ne Yapmalı?
1. Kendine ait bir zaman çizelgesi olduğunu hatırla
Başkalarının hayatı sana fikir verebilir.
Ama ölçü olmak zorunda değildir.
Her insanın şartları, başlangıç noktası ve yolu farklıdır.
Kendi hızını başkasının hızına göre değerlendirmek, iki farklı hikâyeyi aynı cetvelle ölçmeye çalışmak gibidir.
2. Sadece eksik olana bakma
Zihin doğal olarak eksik olana odaklanır.
Bu yüzden ara sıra durup şu soruyu sormak gerekir:
"Son üç yılda hayatımda neler değişti?"
Çoğu zaman cevap düşündüğünden daha uzundur.
Ama ilerlemeyi görmek için bazen geriye dönüp bakmak gerekir.
3. Hayatı bir kontrol listesi gibi yaşamayı bırak
Bazı şeyler planlanabilir.
Bazıları planlanamaz.
Hayat sadece tamamlanan maddelerden oluşmaz.
Bazen büyümek, yeni bir şey kazanmak değil; eski bir yükü bırakmaktır.
Ve bu da ilerlemedir.
4. Başkalarının zamanına değil, kendi yönüne bak
Asıl soru şu değildir:
"Ne kadar hızlı gidiyorum?"
Asıl soru şudur:
"Gittiğim yön bana ait mi?"
Çünkü yanlış yolda hızlı gitmek, doğru yolda yavaş gitmekten daha iyi değildir.
5. Kendine yetişmeye çalış
Çoğu zaman başkalarına yetişmeye çalışıyoruz.
Oysa belki de ihtiyacımız olan şey, kendimize yetişmek.
Ne istediğimizi, neye değer verdiğimizi, gerçekten nasıl bir hayat yaşamak istediğimizi yeniden duymak.
Bazen huzur, hızlanınca değil; kendi ritmini bulunca gelir.
Küçük Bir Düşünce Parçası
Belki de geç kalmıyorsun.
Belki sadece sürekli başkalarının saatine bakıyorsun.
Ve kendi zamanını unutuyorsun.
Son Bir Not
Hayat bir yarış olsaydı, hepimizin aynı yerden başlaması gerekirdi.
Ama başlamadık.
Bu yüzden aynı zamanda, aynı noktada olmamız da gerekmiyor.
Kendine biraz daha adil davran.
Çünkü bazen geç kalmış gibi hissetmek, gerçekten geç kaldığın anlamına gelmez.
Sadece uzun zamandır kendini başkalarının takvimiyle ölçtüğün anlamına gelir.
Bunlar da ilgini çekebilir:
Yorumlar
Yorum Gönder